پارت پنجاه و پنجم :

16
«خیلی خوشحالم که فرصت صحبت داشتیم. واقعاً امیدوارم قدم جای من بگذاری. دوست داشتنی می‌شد اگر تو هم اینجا در دربار بهار بودی، واقعاً دوست‌داشتنی.» انگشتانش گره خورد و باز شد. «شاید قبل از بازگشتت به ویمزی بار دیگه صحبت کنیم، تا اون کلمه رو دوباره بهم یادآوری کنی. اوه، فراموشکاری من واقعاً بامزست.»

لبخندم روی صورتم حک شده بود. روک کنارم جابجا شد، اما جرأت نکردم به او نگاه کنم. Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۶۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • نگین

    0

    ممنون 😍بخاطر رمان

    ۹ ماه پیش
  • طیبه حیدرزاده | نویسنده رمان

    مرسی قشنگم

    ۹ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️